سال ۲۰۱۴ روزی خدمت یکی از افراد موثر حوزه بودم، آن روزها داعش در سوریه جولان میداد و تا نزدیکی های مرز عراق را تصرف کرده بود، لذا من به شدت نگران وضعیت عراق بودم، آن زمان نوری مالکی نخست وزیر عراق بود و فساد و اختلاف در ساختار حاکمیتی عراق شدت گرفته بود.
به ایشان گفتم: وضعیت عراق را چگونه ارزیابی میکنید؟
ایشان با قاطعیت گفت: بسیار عالی و همه چیز تحت کنترل است!
در این سالها آموختم که با افرادی که قاطعانه بر سر مواضع خود پافشاری میکنند بحث نکنم چون به جدل کشیده میشود. لذا سکوت کردم.
ایشان گفت : چطور مگه؟
عرض کردم تحلیل من این است که داعش به عراق حمله میکند.
ایشان گفت: تو خیلی منفی به جریانات نگاه میکنی، کمی مثبت اندیش باش!
باز هم سکوت کردم و به سه ماه نکشید که داعش به شمال عراق حمله کرد و تا نزدیکی کربلا رسید و چه جنایتهایی که نکرد.
یک ژورنالیست یا تحلیل گر اصولاً دنبال منفی بافی و متشنج نمودن فضای جامعه نیست، بلکه تلاش میکند واقعیت های موجود را کنار هم گذاشته تا به تحلیلی نسبی برسد.
گاهی وقایع آنگونه که ما آرزو میکنیم اتفاق نمی افتد، لذا مثبت اندیشی واهی اقدامی عقلایی و صحیح نیست.
در طول تاریخ خود بزرگ بینی و غرور کاذب سلسله های عظیم را منقرض نموده، یکی از دلایل این سقوط های مشاورانی بودند که در اطراف پادشاه و حاکمان برای خوشامد آنها همه چیز را خوب و مثبت بیان مینمودند.
دقیقا این معضلات امروز هم در کشور ما در ابعاد مختلف وجود دارد.
خداوند کمک کند برخی افراد موثر کمی از گعده های مغز شل کن بکاهند و با جدیت به آسیب شناسی وضعیت موجود بپردازند.
حقیقتا نمیتوانم نگرانی امروزم را نسبت به آینده وضعیت ایران، منطقه و خصوصا شیعیان مخفی نمایم.
والسلام علیکم | مسعود بحرینی
۹ ـ مرداد ۴۰۴
چه به خر گی
چه به دیوار گلی!
داری با کی حرف میزنی اقای بحرینی؟
اینا ایران را به اندلس تبدیل کردند و ماموریت تمام شد!